Narciarstwo wysokogórskie


JAZDA POD PRĄD


Jeśli na stoku, minie cię człowiek idący pod górę na nartach z dziurką, który w dodatku wcale nie zsuwa się w dół, to znak, że właśnie spotkałeś ski-tourowca.


Chodzić po górach na nartach? Ski- tourowców nie trzeba do tego zachęcać. Zimą gdy pustoszeją szlaki turystyczne, wyciągają swoje dziwne narty z szafy i ruszają na fajną "turę", czyli wyprawę na nartach ski- tourowych. Dzięki specjalnemu sprzętowi mogą zjeżdżać, ale także z łatwością podchodzić na nartach pod górę, przemierzać niedostępne i dziewicze górskie tereny.

Ski- touring jest jedną z odmian ski-alpinizmu, czyli połączeniem narciarstwa i alpinizmu. Fani tej dyscypliny nie lubią tłumów przy wyciągach i głośnych centrów narciarskich. Do uprawiania ulubionej formy narciarstwa nie potrzebują przygotowanych stoków, wystarczy im śnieg i przestrzeń. Ski-touring można uprawiać w każdych górach. Jedni robią to w Himalajach, drudzy w Tatrach a jeszcze inni w ukraińskich Karpatach. Wszyscy używają specjalnego sprzętu: nart tourowych zwanych u nas swojsko "turówkami", wiązań z uchylną piętą oraz "fok", dzięki którym podchodzący narciarz nie zsuwa się w dół.

Narty tourowe nie są ani nartami zjazdowymi, ani śladowymi, ani biegowymi. Szerokością najbardziej przypominają zjazdówki, są jednak dużo bardziej wytrzymałe, twardsze i lżejsze. Najpopularniejszym producentem takich nart jest firma Hagan. Nie mniej ważne są wiązania, które wyglądają zupełnie inaczej niż te do zjazdówek. W zależności od potrzeby można ustawić je w pozycji do zjazdu (pięta unieruchomiona jak w zjazdówkach) lub do podchodzenia (pięta swobodna) najbardziej uznanymi producentami takich wiązań są firmy Silvretta i Fritschi.

W Polsce ski-alpinizm nie jest jeszcze popularny. Sprzęt można kupić tylko w specjalistycznych sklepach turystycznych. Średnie narty i wiązania to koszt ok. 1000 zł, ale warto poszukać, bo na "turówkach" można śmigać po dziewiczym puchu z dala od setek turystów i nie trzeba stać w kolejkach do wyciągów. Na razie z nart tourowych najczęściej korzystają Goprowcy, Toprowcy i przewodnicy górscy, ale zwolenników tej dyscypliny sportu przybywa. W zeszłym sezonie odbył się pierwszy Puchar Polski w ski- alpinizmie. Inaczej jest w krajach alpejskich, a nawet na Słowacji, gdzie przewodnicy od lat prowadzą turystów przez zupełnie puste zimą szczyty i przełęcze.
O popularności tego sportu za granicą może świadczyć fakt, że w 2006 r. na olimpiadzie w Turynie ski-alpinizm będzie prezentowany jako dyscyplina pokazowa. Może za kilka lat stanie się równie popularny jak snowboard?

AGNIESZKA SKIETERSKA
Dlaczego, 2003r.


Sprzęt do ski- touringu

Narty
"Turówki" są bardzo wytrzymałe i lekkie. Najczęściej mają charakterystyczny otwór na czubku, który służy do konstruowania prowizorycznego toboganu.

Foki
Foki to specjalne taśmy przyklejane do spodu nart, używane podczas podchodzenia pod górę. Gdy narciarz podchodzi, foki nie utrudniają wędrówki, natomiast zapobiegają zsuwaniu się w dół. Dawniej rzeczywiście były robione z prawdziwego foczego futra, stąd nazwa. Teraz robi się je ze specjalnie preparowanej sierści owiec, nylonu i innych tkanin syntetycznych.

Wiązania
Wiązania z tzw. uchylną piętą podczas podchodzenia umożliwiają swobodny ruch pięty, a przy zjeździe but w wiązaniu można zablokować, co bardzo przydaje się w trudnym terenie.

Buty
Najczęściej stosuje się dwa rodzaje butów: skorupy, czyli specjalne buty górskie z plastiku, najczęściej na podeszwie z Vibramu lub twardsze buty górskie ze skóry z mocowaniami do raków- automatów. Buty do ski- touringu muszą mieć dobre podeszwy, bo gdy trafi się na trudny teren czasem trzeba odpiąć narty i przejść go bezpiecznie na piechotę.

Kijki
Można stosować bardziej wytrzymałe kijki do ski-touringu, albo teleskopowe (składane) kijki trekkingowe.
AS